chaba's profileChabaiiPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    November 16

    บ่น พร่ำเพรื่อ

    ทำไมทุกคนชอบหาเหตุผลให้ตัวเองวะ  ไม่ว่าเรื่องที่จะทำมันเล็กหรือใหญ่แค่ไหน
    ทุกคนมีเหตุผลมาสนับสนุนทุกการกระทำ!!!
    แล้วหลายคน ทำอะไรที่ต่างกัน ขัดกัน เหตุผลก็ต่างกัน
    แล้วบทสรุป กลายเป็นว่า
    ถกเถียงกัน โต้แย้งกัน
    ซะงั้นน่ะ
    ..............................................................................
     
    เบื่อ  เบื่อ ทุกอย่างในตอนนี้  กูทำอะไรกลายเป็นไม่ถูกใจซะงั้น
    ผิดไปหมด ไม่รู้ไอ้สิ่งที่กูเป็นอยู่ กูทำอยู่นี่มันไปสะกิดโดนต่อมลูกไหนของใครเข้าไม่ทราบวะ
    ไอ้การที่คิดยังไงพูดยังงั้น ทำอย่างงั้น แสดงออกแบบนั้น
    ถ้ากูรู้สึกไม่ดีกับใคร กูก็แค่ไม่อยากมองหน้าคนนั้น ไม่อยากเสวนาด้วย
    ไม่อยากทัก  กูรู้ว่ากูปรับอารมณ์ไม่ได้ แล้วกูก็ไม่อยากจะไปตอแหลทำเป็นดีใส่ใคร
    ใครดีกับกู กูดีไป ใครร้ายมา กูร้ายคืน
    รับไม่ได้ก็ตามใจว่ะ
    กูไม่ใช่คนเรียบร้อย ไม่ใช่คนพูดเพราะ ไม่ใช่คนอดทน ไม่ใช่คนใจเย็น ไม่ใช่คนยอมคน และไม่ใช่คนดีอะไรนัก
    แต่ก็แค่นั้นแหละ
     
    แต่กูก็ยังคงมีความคิดว่า อะไรสมควร ไม่สมควร อะไรคือความเหมาะสมหรืออะไรคือความจริง
    ..............................................................................
     
    กูต้องขอโทษมั๊ย...ที่กูไม่ได้อย่างใจใครต่อหลายคน
    ต้องขอโทษรึป่าว...ที่บังเอิญว่าได้รับบางอย่างที่มันเสือกดีกว่าใคร
    ต้องขอโทษมั๊ย...ที่แรงเกินหน้าใคร
    รึว่าต้องขอโทษ....ที่กูดันเป็นคนพูดตรง ๆ แล้วเสร่อไม่ตรงกับความคิดใครเข้า
    ....สรุป....ว่าไงล่ะ
     
     
    .......................................................
    เออ.....
    คนเราถ้าไม่มีพวก แล้วจะกล้าพอมั๊ย??
    ลองถามตัวเองดูนะว่า กล้าได้อย่างที่พูดไว้ป่าว
    ไม่ใช่ว่า พอมีพวกแล้วพูดได้พูดดี
    แต่พอเผชิญหน้ากันแค่ 2 คน หงอยเป็น.......หมาตูดหัก
     
    ......................................................................
    คนเราน่ะ ความคิดมันรู้กันได้นะ
    ถ้าในสมองคิดแต่เรื่องอกุศล ทุกอย่างที่ออกมาไม่ว่าคำพูด
    การกระทำ มันก็มีแต่เรื่องอกุศลแหละ
    ......................................................................
    คนเราทำอะไรบางอย่างให้คนอื่นไม่ชอบใจ
    พอโดนตักเตือนเข้าหน่อยว่าเข้าหน่อย
    ทำม๊ายยยยย  ไม่ปรับปรุงวะ
    กลับทำเรื่องเดิม ๆ ซ้ำ ๆ อยู่นั่นแหละ
    พอใจมั๊ย?  สะใจ? ใช่มั๊ย
    แล้วยังไง
    อยากให้คนที่โดนกระทำเกลียดขี้หน้าตัวเองเพิ่มขึ้น ใช่ป่าว?
    ได้สมใจแน่  งานนี้ก็โดนเกลียดเต็ม ๆ
    ในเมื่อบอกไปแล้ว ว่าไม่ชอบว่ะ ก็ยังคงมาทำอาการเดิม
    เห้อ ให้มันได้งี้  แล้วแบบนี้จะเหลืออะไรให้คนอื่นมาชื่นชมตัวเองล่ะคะ
    ตอนทำคิดเอาแต่ความสะใจตัวเอง
    สุดท้าย ไม่รู้ว่าจะเหลืออะไรให้ภูมิใจ
    ฮ่าๆ
     
    คนเราทำหน้าหงิกได้ทุกวัน ยิ้มไม่เป็น
    จิตใจห่อเหี่ยว  ที่สำคัญ  ทำให้ไม่มีคนกล้าเข้าหา
    สุดท้ายไม่รู้จะเหลือใคร
     
    อย่าได้คิดว่าเรียนเก่งแล้วดูถูกคนอื่นได้
    คนเรียนไม่เก่ง แต่ใช้ชีวิตในสังคมเก่ง ทำงานเก่ง  น่าคบกว่าคนเรียนเก่งแต่เห็นแก่ตัวนะจ๊ะ
     
    คิดมั๊ยว่าเวลาพูดตอนอารมณ์โกรธ  ผลออกมาเป็นอย่างไร????
     
    ประชดประชัน  กิริยาที่ไม่สมควรทำ!!!
     
    พูดย้ำถึงพฤติกรรมของคนอื่นที่คุณคิดว่าเป็นเรื่องสำคัญ  แต่คิดมั๊ยว่าเจ้าตัวเห็นว่าเป็นเรื่องสำคัญรึป่าว?  อย่าเสร่อคิดแทนใคร
     
    อย่าโทษว่าเป็นความผิดของคนอื่น  โดยไม่เคยโทษตัวเองเลย  มึงไม่ได้ดีกว่าคนอื่นค่ะ  เข้าใจด้วย
     
    ถ้ารู้ข้อผิดพลาดของตัวเองแล้ว  ทำไมไม่แก้ไขล่ะค๊ะ  มาบอกคนอื่นโดยที่ไม่คิดจะแก้ไขเองมั่งเลยเหรอ  รึจะรอให้คนอื่นแก้ไขให้
     
    อย่าทำงานแค่คนกลุ่ม ๆ เดียวหรือไม่ฟังความเห็นใคร  ถ้าปากเอาแต่พูดว่า  เชื่อว่าทุกคนทำได้  แล้วแม่งสักแต่ว่าพูดไปให้มันดูดี
     
    ทำงานให้มองเห็นถึงความเป็นจริง  อย่านึกเอง มโน เอาเองให้มากนัก
     
    อย่าอ้างว่าตัวเองเป็นคนทำ  ทั้ง ๆ ที่ความจริงทำได้แค่ชี้นิ้วสั่ง
     
    เมื่อมีใครทำอะไรเพื่อเรา  ควรจะขอบคุณให้เจ้าตัวได้รู้สึกว่ามีคุณค่าด้วย   ถือว่าเป็นเรื่องของมารยาทค่ะ
     
    ถ้าอยากรู้เรื่องราว รายละเอียดของใคร  ถามเจ้าตัวเองจะดีกว่ามั๊ย  แต่ต้องมีมารยาทค่ะ  เรื่องไหนสมควร ไม่สมควร  ดูด้วย
     
    ไม่ชอบใจอะไรใคร จริง ๆ แล้ว เคลียร์กันให้เสร็จจะดีกว่าปล่อยให้ค้างคานะค๊ะ
    August 16

    ชบาฉาย ::: อ่อนล้า

    ไม่มีอะไรมากมาย  แค่ตามหัวข้อเรื่อง
    เคยคิดบ้างป่าว  ว่าหนึ่งชีวิตที่มี
    ได้เลือกทางเดินผิดหรือป่าว
    ทางที่เลือกเดิน  มันถูกต้อง  มันเหมาะสมกับตัวเราแล้วเหรอ
    นั่นน่ะสิ  คำถามนี้ยังต้องค้นกันต่อไป
     แค่ตอนนี้  เวลานี้  รู้สึกไม่มีแรง ยังไงไม่รู้
    ไม่มีความรู้สึกที่เรียกได้ว่า  มีความสุขกับมันเลย
     
    ไม่แน่ใจว่า  สิ่งที่ตัวเองเลือกเอง จะเป็นยังไงในอนาคต
    จะเกิดอะไรขึ้น  ถ้าทางที่เลือกนี้  ไม่ใช่เลย
     
    ก็คงจบเห่กันไป
    :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
     
    จริงๆ แล้วกูก็แค่ท้อนิดหน่อย  ที่ทำอะไรอย่างใจไม่ได้
    เขียนโปรแกรมทำไมมันยากเย็นเช่นนี้
    พอมันทำไม่ได้ซักอย่างนึ่งแล้ว  กำลังใจที่จะทำต่อ
    มันไม่มีว้อยยย
    เศร้าขนานแท้.............เอาเข้าไปชีวิต
    อยู่ในช่วงขาลงเหรือไงไม่ทราบห๊าาาาา
    แต่ก็เอาเถิดว๊า    ชีวิตไม่สิ้น  ก็ต้องดิ้นกันต่อไป
     
    เหมือนกลอนบทนี้ไง
    "น้ำท่วมบ้านยาย สุขสบายนักหนา จระเข้ลอยมา กินขายายเอย"
    ไม่รู้ว่าเกี่ยวกันยังไง  แต่อ่านแล้วได้อารมณ์
    ประมาณว่า  แต่งมาได้ไงวะ  แล้วอยากรู้จังว่า
    "คุณยายจะเดินยังไงวะ"
     
    ตอนนี้ไม่สบายมากมายก่ายกอง
    เป็นกระเพาะได้ 3 วัน 2 คืนแล้วค่ะพี่น้องค๊า
    ปวดท้องทุรนทุราย  จะเป็นจะตาย
    แถมยังเกิดเหตุการณ์น่าระทึกขวัญกับกูอีกตังหาก
    นั่นก็คือ  "อ้วก"
    หลายคนอาจจะงง  อ้วก มันน่าระทึกตรงไหนไม่ทราบ
    อย่า....เชียวนะ  อย่าได้ดูถูกว่า  อ้วก  มันไม่น่าระทึกใจ
    สำหรับกูแล้ว   มันเป็นอะไรที่  สุดสวิงริงโก้เลยแหละ
    มันเป็นอะไรที่ไม่น่าจะเกิดกับคนอย่างกู
    เฮ้อ  ในที่สุด กูก็เป็นคนปกติแล้ว  ฮูเร่ ><''''''''
    เออใช่  มีอีกอย่าง
    ยางรถรั่วค่ะ
    ซวยบรรลัยจริงจังนะเนี่ย
    เป็นไปได้นะเนี่ย  บทจะซวยก็มะรุมมะตุ้มมาทีเดียวเลยว้อยยย
     
    และตอนนี้  กูก็ยังปวดหัวไม่หายเลย
    ตึบ ๆ ๆ ๆ ๆๆ ๆ น่ากลัว  ทรมานเหมือนกัน
    เห่อ
    แถมตอนนี้ ปวดตาด้วยแหละ  เนื่องจากว่า  จ้องคอมนานเกินไป
    ไม่ไหวว่ะ  ไปหาหมอดีกว่า  แต่
    หมอดู 
    นะ  ฮ่าๆ
     
    ว่าแล้ว  กูคงต้องจรลี  ไปทำจาวาอันมหาโหดต่อละ
    ช่างยากเย็นเกินจะเข้าใจจริง ๆ เฮ่อ
    บุ๊ย บุย 
    August 09

    :: ชบาฉาย @ home ::

    แฮ่ๆ ตอนนี้อยู่บ้านแล้วพี่น้อง
    กลับมาก็ติดละครใหญ่เลย  โอ๊ยยย 
    แต่แอบเซ็งเล็กน้อยเน่อ
    เน็ตเต่าได้อีกอ่ะ  เล่นอะไรก็ไม่ค่อยได้เล่น
    จะออดิชั่นแต่ละทีนะ  หลุด แปดแสนรอบ
    เล่นอยู่ดี ๆ ก้อค้างซะงั้น
    จะจับโยนทิ้งแล้ว  คอมเน่าๆ
    แบร่ ๆ
     
    แอบเหงาจริง ๆ อยู่นี่  เห้อ  แต่กูก้อไม่ออกไปไหนหรอก
    ขี้เกียจได้อีก  เอิ้วววววว
    July 29

    ชบาฉาย :: ภูมิใจเสนอ :: After midterm

    กราบสวัสดีพ่อแม่พี่น้องทั้งหลาย
    ณ  บัดนาว  ดิฉัน  นางสาวชบาฉาย และผองเพื่อน
    ได้กระทำการสอบมิดเทอมเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ
    แฮ่  ดีใจที่สุดในชีวิตนะเนี่ย  กิ้ววววววววว
    เอ้า....  กรึ๊บบบบบบ ........
    ก้อว่ากันไป  นิดหน่อย  สอบเสร็จแล้ว  กูก็ทำตัวเยี่ยง.....
    ไม่รู้อ่ะ  บรรยายไม่ได้
    แต่ว่ารั่วสะบัดเลยแหละ
     
    อัพไรดี  ๆ  ใครก็ได้บอกหน่อยดิ่
     
    หรือว่าจะเอาความหลังมาอัพดีน๊อ  ไม่หรอก  มันก็แค่เรื่องวันวาน
    ฮิ้ววววววววววววววว  แอบเน่า  เบื่อตัวเองจัง  คร่อก
    อยากจะอัพรูปนะ  แต่ว่าไม่ค่อยมี
    เด๊วไปทำแนวอาร์ต ๆ ก่อน  ค่อยลงรูป
    สะเดิดได้ใจ 
     
    เออ  นึกออกแล้ว  พอสอบเสร็จนี่ก็หยุดนะพี่น้อง
    เออ  แล้วไงอ่ะ  พวกกูที่อ้วนจะตายแล้ว
    ก็ได้กระทำการอันอาจหาญมากมาย
    คือ  เมนูลดน้ำหนักค่ะพี่น้อง
    ตามลุ้นกันนะ  ว่าจะได้ซักกี่น้ำ  เฮ่ออออ
    ต้องตื่นเช้านี่สิ  ทรมานจะตายชัก
    เมื่อเช้าปลุกอีอั้ม  ก้อไม่ตื่น  ให้มันได้งี้สิ
    ต้องโทรไปปลุกน่ะสิ  ทั้ง  ๆที่อยู่ข้างห้องกัน
    อนาถใจจริง ๆ เลย  แง่ว
    ไปแล้ว
    หาไรทำยามว่างดีกว่า  อิ้ววววว
     
    July 25

    ชบาฉาย ==> Proudly Present :: exam battle ::

    ผ่านไปแล้วกับการสอบมิดเทอม
    สองวันเองน่า  อย่าเพิ่งดีใจไปหน่อยเลย

    วันแรกกับ EAP ภาษาอังกฤษที่ชาตินี้กูคงไม่มีวันได้ดีกับมัน
    เซ็งค่ะพี่น้องงงง  จะตายให้ได้
    ศัพท์เสิบ  คุนพี่ท่านไม่มีให้มา  แล้วไม่ใช่ว่าศัพท์นั้นง่ายดายเหลือเกิน
    ยากจนแทบจะเอาหูเดินแทนตีนน่ะค่ะ
    มีเวลาทำสองชั่วโมง  แล้วทำได้มั๊ย  ไม่ได้
    part สุดท้าย  ให้ summarize ใช่ป่าว
    เค้าให้เขียนประมาณ 100-120  ชบาฉายหาได้ทำงั้นไม่
    กูล่อเข้าไป 160 คำ ค่ะพี่น้อง
    ป๊าวววววว  ....  ไม่ได้โชว์พาวว่ากูเก่งหรอก
    แต่กูตัดคำไม่ได้  แปลไม่ออก ก้อใส่มันไปทั้งประโยคสิค๊ะ  ง่ายดี
    ผลออกมาว่า  ตั้งแต่พารากราฟแรก  กูก้อเขียนได้ ตั้ง 48 คำแล้ว
    ฉลาดชิปหายเลย

    จบกันไปกับอังกฤษ  แล้วชีวิตนางสาวชบาฉาย  ก็คงจะจบลงไม่ต่างกัน
    แล้ว Today สอบ ProgTool ค่ะ
    งานนี้  กูและนางสาวอั้มดวน  ได้กระทำการฟิต
    ฟิตที่แปลว่าปลาอ่ะค่ะ  แป่วววว
    ฟิตมากมาย  อ่านหนังสือกันดึกดื่น
    ตกดึกแดกมาม่าอีกแล้วคับท่าน  แดกกันเข้าไป
    แต่ละคนอ้วนกว่าช้างไปแล้ว  -_-!!
    ยัง  แค่นั้นยังไม่พอหรอก  พออ่านไม่รู้เรื่องเข้าหน่อย
    เอะอะก็ audition  ตึง!!!!  ออกันเข้าไป
    แหม๊.....  ชีวิตหรรษาอย่างแรง
    สรุป  ก็อ่านได้นิดหน่อย  กูง่วงจัด  ชวนอีอั้มไปนอน
    สรุปคืนนั้น  เลิกอ่านกันไปเลย
    ตื่นเช้ามา  กูแหกตามาอ่านหนังสือค่าาา
    แต่อ่านได้แป๊บเดียวก็หลับ  ก็นะ
    สรุปแล้ว  อ่านพอรู้เรื่องนิดหน่อยยยยย

    เอาล่ะ  ได้เวลาเข้าห้องสอบแล้ว  กูสติแตกไปแล้ว
    alert จัด  เป็นบ้ามากมาย  สะดิ้งอีกตังหาก
    ป่วงแล้วพี่น้องเอ๊ยยยยย
    แล้วก่อนจะเข้าห้องสอบ  ท่านประธานคิมบอกกล่าวว่า
    "อนุญาตให้นำเอกสารทุกชนิดเข้าห้องสอบได้"
    ส้นตีนแล้วกู  หนังสือไม่มีเลย  ชีทเชิทก้อไม่มี
    วิ่งวุ่นสิค๊ะงานนี้  ไปยืมหนังสือห้องสมุดด่วนเลย
    แต่หนังสือเล่มนั้นก็ไม่สามารถช่วยอะไรกูได้เลย

    สาเหตุมันเนื่องมาจากว่า......
    ตึ่ง  ตึง  ตึ่ง  ตึง...
    โจทย์มันง่ายเกินกว่าที่จะเปิดหนังสืออ่ะนะ
    เฉพาะข้อ 1 กะ 2 เท่านั้นแหละ
    แต่กูก้อทำแค่สองข่้อนี้เท่านั้น
    ความยากของ ProgTool มาจาก
    โจทย์ที่เป็นภาษาอังกฤษ
    oh my God!!
    นี่แหละหนา  ตัวยากเลย
    สรุป  เสียเซ้ว ไปแล้วกู  ตอนนี้จะเสียเส้นแล้วด้วย
    ฮ่า ๆ
    ดีนะเนี่ย  พรุ่งนี้หยุดให้กูรักษาเส้นก่อน  ไม่งั้นเสียเยอะกว่านี้
    งานนี้แหลกค่ะ
    ไปแระ  MIS  ยังไม่ได้แตะ  มี 5 บท  สุดยอด
    กูทำได้ไง  โหมเอาหนึ่งวัน

    บ๊ายบาย

    เรื่อง :: นางสาวชบาฉาย  ณ  ฉัตรียา
    ภาพ  :: ไม่มี
    เสียง :: พากย์เอาเองเถอะ
     

    July 20

    ll ไม่รู้ ll

    ก้อไม่เห็นมีอะไรมากมายเลย
    ตามหัวข้ออ่ะ
    กิ้ววววววววววววววววววว
    จริง ๆ แล้วก้อมีนะ
    คือว่าไงล่ะ
    กูแค่ชอบเพลง  "ไม่รู้"  ของ " project H" ไง
    อิอิ
    ก้อเลยอยากบอกป่าวประกาศให้ชาวบ้านได้รับรู้ด้วย
    ไม่ด๊ายยยยยยยยยยยยย,,,,,,,รู้คนเดียวไม่สะใจพอ
    นั่นไง
    เอาเข้าไป
     
     อาทิตย์หน้าสอบมิดเทอมแล้วคับพี่น้อง
    แล้วจะให้กูเอาอะไรไปสอบวะ
    บอกตามตรง  เทอมนี้เหลวไหล
    จริงๆ ก้อเหลวไหลมาตั้งนานแล้ว  (เพิ่งจะทำมาบ่น)  โอ๊ยยยย  รับตัวเองไม่ได้เว้ย
     
    เอาเป็นว่า  บ่นละกัน  ฮิ้วววววววววววววว
    อยากหาเพลงมาลงให้สเปซอยู่นะ
    แต่ก้ออย่างที่รู้อ่ะนะ  ความขี้เกียจมันมีมากกว่าแค่นั้น
     
    เออ  จะว่าไงล่ะ  อีกสองวันใช่ป่าวสอบแล้ว
    แต่ ๆ  ทำไมกูไม่อ่านหนังสือ  นั่นสิ  เอ๊อ  เอาเข้าไป
    ช่วงนี้ก้อมีแต่อยากจะ ออดิชั่น  เทลรันเนอร์
    ให้มันได้งี้   แง้วๆๆ 
    ไม่ไหวแล้วอ่ะ
    อยากจะบอกว่า  เขียนโปรแกรมแทบไม่ได้เลย  โธ่  น่าสงสารจัง
    เห้อ
     
    สู้ตายล่ะว๊ากู
     
     
    .....รั่ว ๆ.....
    July 16

    ll จิงจังนะเนี่ย ll

    ตอนนี้กลับมาน่านแล้ว
    ง่วงจริง ๆ เลย
    ให้ตายสิ
    อาทิตย์หน้าสอบแล้ว โอ๊ยย จะเอาอะไรไปทำข้อสอบวะ
    งงเต็ก
    แง๊ ๆ
    หาโค๊ดเพลงไม่ได้  ทำไงดี  ห๊ะ  ทำไงดี  ห๊ะ   อืมม
    ไม่ต้องทำไรนั่นแหละ  ดีที่สุดแล้ว
    ก๊ากกกกกก
    เพื่อไรวะกู
     
    ตอนนี้ออกแนวเบลออ่ะ  เบลอมากมาย  เอ๋อ ๆ นิดหน่อย
    โอ๊ยยย
    อยากเล่นเกมส์จิงๆ นะ
    จิงจังนะเนี่ย
     
     
    คิดถึงบ้านจังเลย
    อยากกลับบ้านอ่ะ
    จิงจังนะเนี่ย  จะกลับบ้านดีกว่า
    คิดถึงพ่อกะแม่
     
    แง๊  ๆ
     
    ว่าแต่ตอนนี้หิวจิงจัง
    เห้อ
     
    รีบเลิกคลาสนี้ซะทีเด้
    เอ๊ๆๆๆๆ,,,,,,,,
    July 09

    ll แอบเซ็ง ll

    ก้อตามหัวข้ออ่ะนะ   แอบเซ็งเล็กน้อย  มันเบื่อยังไงไม่รู้
    ไม่เข้าใจอารมณ์ตัวเองซักเท่าไหร่หรอก
    นอยด์ ๆ ก้อ paranoid เห็น ๆ  น่ะนะ
     
    บางอารมณ์   กูก็แค่มีความรู้สึกว่า  เพื่อนกูไม่เชื่อใจกู
    บางสิ่งบางอย่างที่กูพูดไป  บางทีเพื่อนกูเค้าอาจจะมองว่ากู
    มองโลกในแง่ร้าย  ใจแคบ
    มันอาจจะจริง  กูอาจจะเป็นคนแบบนั้น
    แต่กูก้อรู้สึกไม่ดีนะเว้ย
    แต่ก็ทำไรไม่ได้หรอก
    ทุกอย่าง  มันขึ้นอยู่กับการกระทำของกูเท่านั้นเอง
    กูมันก็เงี้ยตลอด  โดนมองไม่ดีมาตั้งนาน
    น่าจะทำใจให้ชินได้แล้ว
    แล้วยังต้องมารู้สึกอะไรเหี้ย ๆ ทำไม  ไม่เข้าใจเหมือนกัน
    จบ
     
    July 06

    ll ,,,, ll

    now i'm in BKK,,,
    Okay,,,
     
     
    Bye bye,,,,,
    June 28

    ll mem ll

    ไม่รู้จะอัพอะไร
    เพราะว่ามีเรื่องมากมายหลายอย่าง
    แต่ไม่สามารถระบายออกมาได้ 
    จบกันไป

    ฮ่าๆ

    กูจำคำนี้ได้เสมอนะ

    "เราจะจำไว้นะ ทำอะไรกับเราเอาไว้ เราจำไว้แหละ"

    คำพูดนี้ทำกูซึ้งไปเลยแหละ
    กูจะได้จำไว้ ว่ากูพูดเล่นหรือเล่นกับมึงไม่ได้เลย

    June 26

    เรื่องเมื่อวาน

    มันก็แค่เรื่องเมื่อวาน
    June 13

    ll ง่ายง่าย ll

    เธอกลับมาก็เท่านั้น กลับมาเพื่อจะรื้อวันวาน
    ที่เราเคยรักกันอย่างนั้นใช่หรือเปล่า
    (อะไรๆใน ใจฉันคงไม่เหมือนเมื่อวันเก่า)
    จะกลับมาอีกใช่ไหม อยากจะกลับมาฟื้นหัวใจ
    ที่ทำจนยับเยินวันนั้น ใช่หรือเปล่า
    (จะทำยังไงๆ ก็คงไม่เหมือนตอน...)

    ก่อนเธอจะไป ฉันขอ ฉันยื้อฉันฝืนฉันรั้งขอร้องเธอ
    อย่าไป ร่ำร้องจะเป็นจะตายให้เธออย่าทิ้งฉัน
    ฉันแพ้ ฉันสูญ ฉันเสีย ฉันอ้อนวอน อย่าไป
    แต่เหมือนเธอไม่สนใจ ยื้อสักเท่าไร
    แต่สุดท้ายเธอก็ทิ้งกันง่ายๆ

    อยู่ๆ ก็จะมาให้เป็นเหมือนเดิมให้มาคบกันง่ายๆ
    ให้กลับมาเป็นเหมือนเคยแล้วกันแล้ว ให้ฉันลืมง่ายๆ
    เธอคิดอะไร ที่ง่ายเกินไป ไม่เคยจะแคร์ใจฉันบ้างเลย
    อยู่ๆ ก็จะมาให้เป็นเหมือนเดิมฉันดูว่าคงไม่ง่าย
    อยู่ๆ จะย้อนก็เดินเข้ามาฉันเองก็คงจะ... รับ... ไม่ไหว
    ให้จบกันไป ให้มันง่ายๆ เหมือนเดิม
    June 07

    ll second year ll

    ณ ตอนนี้ ข้าพเจ้า  นางสาวจุฬาลักษณ์  พิมพ์จันทร์
    ได้เป็นนิสิตชั้นปีที่ 2 แร้ววว
    แระตอนนี้ข้าพเจ้าก้อสถิตอยู่ที่อาคารวิชชาคาม
    ณ จังหวัดน่าน  สนุกจิง ๆ ร่อนเมืองน่านท๊างวันเลย
     
    มาอยู่นี่จริงๆ แล้ว ก้อแอบเหงาว่ะ
    คือมันเงียบเชียบไง
    แล้วชีวิตกู  เป็นไง  ไม่ใช่แบบนี๊  ใจจะขาดตอนแรก
    แต่ตอนนี้ก็เริ่มชิน
    ก็มีแต่เพื่อนๆ  กันเองทั้งนั้น
    เห็นหน้ากันแทบจะ 24 ชม.เลย
    อะไรจะขนาดนั้นล่ะ  เน๊อะ
     
    คิดถึงที่บ้านจัง  อยากกลับบ้านเหมือนกันนะ
    แต่ว่ามันช่างไกลเหลือเกิน  ก็นะ
    และก็คิดถึงเพื่อน ๆ ที่กรุงเทพเหมือนกันนะ
    แต่ก้อได้แต่คิดถึง
     
    อยู่นี่นะ  เล่นไพ่กันกระจายง่ะ
    ก็นะ  ไม่มีไรทำนี่หว่า จะทำอะไรได๊
     
    ---------------------------------------------------
    ต่อไปเข้าสู่โหมดบ่น
    ---------------------------------------------------
    กูเซ็งจริง ๆ เลย
    รำคาญจริง จะจับผิดอะไรกูนักหนาวะ
    กูทำไรให้หนักกระบาลมึงนักเนี่ย
    ก็กูมันคนอย่างงี้  รับไม่ได้  ไม่ว่ากัน
    แต่อย่ามาทำตัวแบบนี้  กูก้อรับไม่ได้เหมือนกันแหละ
    บอกมาตรง ๆ ดีกว่า
    เจออย่างนี้มันก็รู้สึกไม่ดีนี่หว่า
    เจอหน้ากันทุกวันแล้วมาทำแบบนี้
    มันก็รับไม่ไหวนี่หว่า
    ขอบใจแล้วกันนะที่ทำให้ได้รู้อะไรมากขึ้น
    ถ้าไม่อยากจะคุยกัน ก้อไม่ต้องมองหน้ากันดีกว่า
    ทุกอย่างมันไม่ได้ขึ้นที่การกระทำของกู
    แต่มันขึ้นกับใจของมึงมากกว่าว่าคิดยังไง
    หรืออคติอะไรกับการที่กุทำอย่างนั้นอย่างนี้น่ะ
    ,,,จบกันไป,,,
    ยังไงชีวิตกูก็อยู่กับการตอแหลมากมากแล้ว
    ก้อให้มันเป็นไปต่อไป
    -----
    May 30

    ll ก้าวต่อไปคือ....? ll

    จะขึ้นปีสองแล้วว    เป็นพี่แล้วค่ะ  แก่(แดด)มากกก
    เหอะๆ  มีน้องแล้วด้วย  2 คนอีกตะหาก  ดีป่าวเนี๊ย
    แต่น้อง ๆ น่าร๊ากกก กันนะ  อิอิ
    เด๊ววันที่ 2 ก้อไปน่านแล้ว
    อยากไปเร็ว  ๆ เบื่อเมืองกรุง
    ไปอยู่นู่นคงนอน  นอน  นอน  แล้วก้อนอน แหละน๊า
    เหอะๆ  แต่ว่าของเยอะมากมายเลย
    ไม่รุ้ว่าจะขนไปได้ป่าว
    เอาน่า
    ตอนนี้ได้แต่สัญญากับตัวเองว่า
    "อยู่ที่น่าน  จะตั้งใจเรียน
    จะใช้เงินให้ประหยัด"
    ก้อไม่รู้ว่าจะทำได้รึป่าว
    นั่นแหละที่น่าเป็นห่วงจังเลย
    ช่วงนี้ได้แต่ใช้ขชีวิตเรื่อยเปื่อย
    อยากทำตัวเป็นผู้เป็นคนมากกว่านี้จัง
    แล้วที่สำคัญนะ
    การมีชีวิตอยู่ที่จุฬาฯน่ะ
    มันสอนอะไรหลาย ๆ อย่างให้กับกู
    ทั้งความคิด
    การใช้ชีวิต
    ซึ่งถ้าไม่ได้สัมผัสเองก้อคงไม่มีวันได้รู้แน่นอน
    มันเป็นบทเรียนที่คุ้มค่ามากมาย
    ขอบคุณ
    "จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย"
    April 18

    pic songkran n' MK n' Trip Thai Civ

     
     
     
     
    December 31

    ส่งท้ายปีเก่า

    โย่ว ๆ
    วันนี้วันอะไรเหรอ อิ๊ ๆ
    วันสิ้นปีนั่นเอง
    พรุ่งนี้ก็ปีใหม่แล้ว
    มันเหมือนจะเป็นวันพิเศษวันนึงอ่ะนะ
    แต่จริง ๆ แล้ว
    มันก็เป็นแค่วัน ๆ นึงแหละ
    ก้อไม่เห็นจะต้องตื่นเต้นอะไรมาก ใช่ป่าว
    แต่ในความเป็นจริงอ่ะนะ
    กูตื่นเต้นจะแย่แล้ว
    ฮ่าๆ มันก้อเป็นธรรมดาของคนเราอ่ะนะ
     
    ปีใหม่นี้ก้อขอให้สิ่งไม่ดีสิ่งเลวร้ายต่าง ๆ ผ่านพ้นไป
    ขอให้มีแต่สิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิต
    เน๊าะ
    ไม่มีไรแล้ว
    เล่นเกมส์ก่อนเหอะ
    บ๊าบบาย
     
    มีความสุขมาก ๆ นะทุก ๆ คน
     
     
    December 11

    want...to......do...(something like that....!!!)

       
     


    โยว่ ๆ มาอีกแล้วคับท่าน
    ม่ายต้องแปลกใจกัน
    กูแค่เครียดแล้วก้อเลยมาอัพ ๆ
    อย่างที่เห็นนี่แล

    ว่าแต่ว่าช่วงนี้ไม่มีสาระเลยกู
    ได้ข่าวว่าอีกสองอาทิตย์น้องก็จะสอบแล้วค่ะ
    ฮ่าๆ  น้องในที่นี้คือกูเองแหละ
    แต่ก้อได้ข่าวมาอีกเหมือนกันว่า
    กูยังไม่แตะหนังสือเลย

    แล้วๆๆ  เทอมนี้ของกูจะรอดป่าววะ
    โดยเฉพาะดิสครีต  ซึ่งเป็นวิชาคณะ
    อ้าวว  ซวยละสิ
    ฮ่าๆ  เอาน่า

    เออ  จะว่าไป
    ตอนนี้งานเยอะสาด
    เยอะโดยเฉพาะอังกิดนะ

    เยอะได้อีก  โย่วววว
    วันนี้กูก้อนั่งคิดบทอังกิดอยู่
    ได้ข่าวว่ากูจะนั่งทำตั้งแต่วันศุกร์แล้ว
    แต่นี่มันวันจันทร์แล้วนะ
    ฮ่าๆ  คือต้องพรีเซ้นท์งานพุ่งนี้ไง
    แล้ว ๆ ต้องซ้อมบทกันวันนี้ตอน
    5 โมงเย็น

    แต่  ณ บัดนาว
    สามโมงคึ่งค่ะ
    อีกชั่วโมงคึ่ง
    เหลือบทอีกคึ่ง
    ยังคิดไม่ออก  จิงๆ นะ

    ไง ๆ เทอมนี้ขอเกรด A มั่งนะ
    เทอมที่แล้วได้แค่ตัวเดียว
    แล้วที่ได้น่ะมันวิชาเลือก
    กูอยากได้วิชาหลักเว้ย

    สู้ๆ สู้จนตัวตาย  โยว่ๆๆ

    ปล.... ตอนนี้กูชอบใครก็ไม่รู้
    ไม่รู้เหมือนกัน
    อีกอย่าง  เหมือนจะเลิกชอบ...แล้วมั้ง

    บ่นๆ  หมดเวลาบ่นแร้ว

    ทำงานต่อก่อนนะ
    แล้วจะเอารูปชัตเตอร์มาลงอีก
    ฮ่าๆ

         
     
     
    ดูกันเลยดีกว่าเน๊าะ
    โปรดสังเกตอีนังสองตัวด้านหลังดี ๆ นะ
     
    มานทำอารายฟระ???  ฮ่าๆ
    December 09

    ไม่มีอะไรหรอก

    สวยป่าว  ฮ่า ๆ กล้าพูดดีว่ะกู
    เอาเหอะน่า  นาน ๆ ทีจะทำแบบนี้

    ไปแระ ค่อยมาอัพใหม่อีกที

    ไปทำงานอังกิดก่อนน๊า

    จ๊วบส์ๆ

     

    </TBODY
     

    ฮ่า ๆ มาแล้ว  มาอิดิท แล้วค่า
    เย่ๆ มะวานก้อถ่ายรูปกันกระจาย
    จะบ้าตายแหละ

    มีชัตเตอร์เป็นอีต่าย  มันส์ได้อีก
    เด๊วนี้กูไม่ค่อยได้นอนห้องตัวเองเลยอ่ะ
    แซด ๆๆ  กลัวเมทจำไม่ได้
    ฮ่าๆ  ๆ

    ไปนอนห้องอีต่ายมาได้หลายวันแระ

    อืมม

    ไม่มีไรอัพแล้ว

    ตอนแรกว่าจะอัพเรื่องไปค่ายกัน  something like this..!!

    แต่ขี้เกียจเว่อร์ๆ ไปละ
    งานสุมหัวเลย

     
    DIV align=center>

     

     

    แปลกใจป่าว  ลงรูปทำไมตั้งหลายเวอร์ชั่น  แบบว่าพอใจง่ะ  ฮ่าๆ

    November 29

    trip Thai CiViL

    ไป ทริปที่กาญจฯ กะ นครปฐม
    ดูรูปเลยละกัน....นนน
     
    จำไว้ด้วยนะว่าทำอะไรกับกูเอาไว้น่ะ  !!! 
     
     
     

    Photobucket - Video and Image Hosting

    ความจริงแล้ว

    ลงเป็นสไลด์ไว้น่ะ  แต่ว่ามันไม่ขึ้น  สงสัยโค๊ดมันไม่ได้มั้ง  เด๊วจะลองดูละกัน เห้อ  เบื่อเลยกรู  เสียเวลาทำตั้งนานแน่ะ 

    November 16

    ซูเปอร์ "ง.งู"

    เคยเป็นมั๊ย  ??? 
    หงุดหงิด  งุ่นง่าน  งงงวย  และงุนงง
    แต่กุเป็นมากกว่านั้น  รุ้สึกอยากตะโกนออกไปให้หมด
    แต่ไม่สามารถที่จะทำได้  เพราะกุอายคน  แม่งคนอย่างเยอะ  ขืนตะโกนออกมา
    ก้อหาว่าบ้ากันพอดี  แค่นี้ยังไม่พออีก???
     
    อยากเที่ยวรอบโลก  เหนื่อย  ท้อ  ทุกอย่าง
    ไม่มีแรงจะทำไรเลย  มันไร้หัวใจที่จะทำ
    อาจจะเป็นแค่วันนี้ก้อได้  บางทีสิ่งที่กุพบเจอมา มันอาจจะมากเกินกว่าที่กุจะรับไหว
    กุไม่ได้น้ำเน่านะ  แต่นี่มันคือเรื่องจิงไง
    ใครจะว่ากุเน่าก้อช่าง ไม่สน  มันเรื่องของกุ
     
     

     

     

     
     

    วันนี้ไม่รู้เป็นอะไรนักหนา
    มันหงุดหงิด งุ่นง่านอย่างที่บอก
    เครีดย  นอยด์ๆ
    เป็นมาได้นานแล้วนะ
    เพราะใครว๊ะ??
    ไม่น่าเลยกู
    ไม่น่าหลวมตัว

    แต่จะทำไงได้
    ก็....นะ

    วันนี้ไม่ไปเรียน Thai Civil แหละ  เพราะจะมาทำงาน Eng
    ให้ตายสิ  กูลาออกไปเรียนอักษรดีกว่ามั๊ย
    งานเยอะอย่างอักษร
    สัดดดด
    วิชาคณะกูยังไม่เยอะเท่านี้เลย
    แต่ก็นะ  เรียนไปเหอะ
    เพื่ออนาคต อนางอของกู

    ช่วงนี้เหมือนว่นวายไงไม่รู้สิ
    เด๊วทำนู่น เด๊วทำนี่
    เด๊วไปค่าย ไปทริป
    การบ้านก็เยอะเหลือหลาย
    แล้วกูจะรอดมั๊ยเทอมนี้เนี่ย

    หวังว่าจะรอดอ่ะนะ
    อีกไม่นานก็สอบ  เออ ดีจัง
    ดิสครีต แม่งไม่รู้เรื่อง
    อันนี้วิชาคณะเลยแหละ
    ฮ่วย

    เก็ทเอละกันกู

    ว่าแต่ตอนนี้ จรลี ไปทำงานอิ๊งดีกั่ว

    เห้อ  ฟืด....ดดดด....ฟืด

     

     

     
    --แต่ตัดใจไม่ได้  ตัดใจไม่ได้ซักที--
    -- การพยายามอยู่ฝ่ายเดียว มันไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาเลย --